Siyaset bazen isimlerle değil, yapılan işlerle konuşur. Ordu’da bugün yaşanan tablo da tam olarak bunu gösteriyor. Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın genel seçimlerde Ordu için oluşturduğu milletvekili listesi, aslında özel bir siyasi dengeyi içeriyordu. Listenin başına eski Milli Eğitim Bakanı Mahmut Özer getirilirken, diğer sıralar ise parti içi dengeler ve kontenjan hesaplarıyla şekillendi. Seçim bitti, sandık kapandı ve gerçek tablo ortaya çıktı. Bugün Ordu’da sahada kim var diye bakıldığında, vatandaşın karşısına çıkan, kurumlarla temas kuran, yatırım takip eden, sorun dinleyen ve çözüm üreten isim açık şekilde Mahmut Özer’dir. Bunu kabul etmek gerekir. Peki diğerleri? Ne yazık ki kamuoyunda görünürlükleri sınırlı, sahadaki etkileri zayıf ve ortaya koydukları siyasi performans tartışmalı. Asıl düşündürücü olan ise şu: Kendileri sahada güçlü bir varlık gösteremezken, çevrelerinde “danışman” ya da “yakın ekip” görüntüsü veren bazı isimler üzerinden siyaset üretmeye çalışıyorlar. Özellikle son dönemde Mahmut Özer’in çalışmalarını küçümsemeye, gölgelemeye ve etkisiz göstermeye dönük söylemler bunun açık göstergesidir. Ama Ordu halkı bunu görüyor. Yapamayanın, yapanı eleştirmesi artık kimseye inandırıcı gelmiyor. Daha da önemlisi, bu tür iç çekişmeler AK Parti’ye geçmişte pahalıya mal oldu. Ordu’da yaşanan siyasi kırılmalar, parti içindeki ayrışmalar ve kişisel hesaplaşmalar yüzünden ciddi oy kayıpları yaşandı. Şimdi aynı filmi yeniden izletmeye çalışmak, sadece bireysel hırsların göstergesidir. Siyaset kişisel egoları tatmin etme alanı değildir. Hele ki Ordu gibi hizmet bekleyen bir şehirde hiç değildir. Bugün birileri kendi eksikliğini örtmek için hizmet edenin önünü kesmeye çalışıyorsa, bu sadece bir kişiye değil, doğrudan Ordu’ya zarar vermektir. Ordu’nun ihtiyacı dedikodu değil, hizmettir.
Ordu’nun ihtiyacı kulis değil, icraattır.
Ordu’nun ihtiyacı iç kavga değil, birliktir. Ve unutulmamalıdır: Halk, kimin çalıştığını da kimin sadece konuştuğunu da çok iyi bilir.